Jakub Wojciechowski urodził się 3.07.1884r. w Nówcu koło Dolska, w byłym powiecie śremskim. Po przeprowadzeniu się rodziców do Tworzymirek uczęszczał w latach 1896 – 1898r. do szkoły w pobliskim Kunowie nad Odrą. Po jej ukończeniu pracował u miejscowych Niemców. W 1899r. wyjechał do pracy w Niemczech. Pracował tam jako robotnik w cegielni, obsługiwał karuzelę objazdową, pracował w kopalni, zakładach chemicznych, gazowni i koksowni. W latach 1906 – 1909r. służył w wojsku w Magdeburgu.
7 lipca 1909r. poślubił Mariannę Kozioł polską robotnicę „na saksach”. Urodziło im się dwoje dzieci; córka Anna Maria i syn Jakub, oboje szybko zmarli pozostawiając rodziców w wielkim bólu.
W 1914r. zmobilizowano go do wojska, szybko jednak wrócił ponieważ został ranny w głowę. Po powrocie do Magdeburga pracował jako tramwajarz, gdzie żywo interesował się sprawami i życiem tutejszej polonii. Tutaj dowiedział się o ogłoszonym przez Polski Instytut Socjologiczny w Poznaniu konkursie na życiorys robotnika. Zmobilizowany konkursem napisał „Życiorys własny robotnika”. Po 25 latach tułaczki w 1924r. wrócił do Polski i osiedlił się w Łabiszynie, a następnie przeprowadził się do Barcina, gdzie podjął pracę w kamieniołomach pobliskiego Wapienna. Pracując i żyjąc bardzo skromnie wybudował dom przy ulicy Kościelnej 16, w którym mieszkał do śmierci.
„Życiorys własny robotnika” został opublikowany dopiero w 1930r. Bezpośrednio przyczynił się do tego Tadeusz Żeleński – Boy, który zafascynowany dziełem „klasyka w robotniczej bluzie” rozpropagował go w kręgach związanych z warszawską i krakowską kulturą. W 1935r. Polska Akademia Literatury odznaczyła Wojciechowskiego „Złotym Wawrzynem Akademickim - za wybitne zasługi dla dobra literatury polskiej”. Dzieło jak i autora poznało w owym czasie wielu wybitnych ludzi między innymi : Witold Gombrowicz, Jerzy Andrzejewski, Adam Skwarczyński, Mira Zimińska. Wojciechowski napisał jeszcze kilka mniej znanych utworów, dziełem jego życia był jednak wspomniany „Życiorys własny robotnika”.
Okupację przeżył w Barcinie pracując i pisząc pamiętnik. Po drugiej wojnie światowej pracował zawodowo jak i na rzecz społeczeństwa. Znajomość i przyjaĄń z pisarzami spowodowała, że Wojciechowski zgromadził spory księgozbiór. Najpierw pożyczał książki tylko znajomym i zaprzyjaĄnionym barciniakom, jednak w 1947r. postanowił przy współpracy z miejscowymi władzami zorganizować Miejską Bibliotekę. Zbiory zapoczątkował przekazując własny liczący 270 woluminów księgozbiór, tak więc nasza biblioteka nosząca Jego imię, rozpoczęła swoją działalność.
Jakub Wojciechowski na skutek intryg i pomówień stracił pracę, starzejąc się w biedzie i osamotnieniu zmarł 17 czerwca 1958r. W trzy tygodnie po jego śmierci zmarła również jego żona Marianna. Pochowano go na miejscowym cmentarzu bez honorów i bardzo skromnie, gdzie można dziś zobaczyć równie skromną płytę na jego grobie.
BPMiG w Barcinie otrzymała imię Jakuba Wojciechowskiego na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 20 maja 1969 r.
